• 1
Τρίτη, 08 Μαρτίου 2016 01:44

Ένας Χρόνος χωρίς τον Βαγγέλη

Αρθρογράφος:

Παγκόσμια ημέρα κατά της ενδοσχολικής βίας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ενδοσχολικού Εκφοβισμού και της Ενδοσχολικής Βίας πολλοί θυμήθηκαν τον Βαγγέλη Γιακουμάκη, τον πρώτο Έλληνα Μάρτυρα του λεγόμενου bullying που αποτελεί δυστυχώς ένα είδος συμβόλου για το τι συνιστά και που μπορεί να φτάσει αυτή η μορφή βίας.

Ενας χρόνος λοιπόν μετά τη δολοφονία – από την κοινωνία και τη νοοτροπία της - ενός σπουδαίου Έλληνα, ενός χρήσιμου ανθρώπου που θα μπορούσε να προσφέρει πολλά ...όπως κάθε άνθρωπος με ήθος και ανθρώπινες ευαισθησίες..

Ένας πολύτιμος καρπός που δεν αφήσαμε να ανθίσει μέσα στη φοβική αναισθησία μας απέναντι στο μας περιβάλλει, απέναντι σε κάθε δειλό που το παίζει ισχυρός, απέναντι σε κάθε αγέλη πρωτογονισμού και βίας..

Ένα χρόνο χωρίς τον Βαγγέλη και παραμένουμε ίδιοι και χειρότεροι , δολοφονώντας κάθε υγιές κύτταρο εντός της κοινωνίας μας, εμποδίζοντας στους ξεχωριστούς να αναπτυχθούν την ώρα που διευκολύνουμε τα κατακάθια, τα περιττώματα και τα παράσιτα να διαιωνίζονται...

Αυτοί είμαστε..

Οι «Βαγγέληδες» ανήκουν σε έναν άλλο κόσμο που δεν μπορούμε πλέον ούτε να τον προσεγγίσουμε ως ελληνική κοινωνία... Τον κόσμο των πραγματικών ανθρώπων!

Με αφορμή αυτήν την τραγική μνήμη αναδημοσιεύουμε την ανάλυση που είχε δημοσιευτεί έναν χρόνο πριν, ως απλή υπενθύμιση του ό, τι όχι μόνο δεν έχει αλλάξει τίποτα στην ενδοσχολική βία αλλά και οι ίδιοι οι υπεύθυνοι για την ακραία ψυχική πίεση και σωματική βία που ασκείτο στο Βαγγέλη ζουν ανενόχλητοι τη ζωή τους...

 

Αναδημοσίευση:

ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ (;) ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗ
Ποιος σκότωσε τον Βαγγέλη;

vaggelis giakoumakis

Ο Βαγγέλης δολοφονήθηκε ή αυτοκτόνησε; Και εάν αυτοκτόνησε, ποια ήταν η πραγματική αιτία που τον ώθησε σε αυτήν την πράξη απελπισίας;

  • Μια παρέα νέων ή μια κοινωνική νοοτροπία που ανθεί στις μέρες μας;
  • Μια κοινωνία που αδρανοποιείται και απονευρώνει τις πιο υγιείς δυνάμεις της;
  • Μια κοινωνία που σκοτώνει καθετί ευαίσθητο, καθαρό ελπιδοφόρο και παραγωγικό διαθέτει;
  • Μια κοινωνία που βρίσκεται σε κώμα και απλώς παρακολουθεί, ανέκφραστη και χωρίς αντίδραση, την άνθηση της νοσηρότητας και τη βαρβαρότητας εντός της.
  • Μια κοινωνία που αυτοκτονεί κάθε μέρα, σκοτώνοντας κάθε υγιές κύτταρό της;

Γιατί;

Ποια εξέλιξη μπορεί να έχει αυτή η κοινωνία που προστατεύει και υποτάσσεται στη βαρβαρότητα και τη σωματική ή υλική ισχύ, θυσιάζοντας την ευαισθησία, την ηθική και την αξιοπρέπεια των πιο ξεχωριστών βλαστών της;

Αυτών που δεν προλαβαίνουν να ανθίσουν ή καλύτερα δεν τoυς επιτρέπουμε εμείς να ανθίσουν με την ανοχή μας, απέναντι στα παράσιτα της βαρβαρότητας…. Μια βαρβαρότητα που ανεχόμαστε γιατί αποτελούμε ολοένα και περισσότερο μέρος της.

  • Γιατί αφήνουμε να δολοφονείται συστηματικά ο κάθε «Βαγγέλης» που βρίσκεται δίπλα μας ή μέσα μας;
  • Γιατί αφηνόμαστε τόσο εύκολα στη διολίσθηση προς τη βαρβαρότητα επειδή είναι δύσκολη πλέον η μάχη των αξιών;
  • Γιατί απαιτείται δύναμη, ευαισθησία και γενναιότητα για να ξανανακαλύψουμε τον Βαγγέλη μέσα μας…Για να πάψουμε να λειτουργούμε σαν αγέλη ζώων – που συμπεριφέρεται μόνο με το ένστικτο και έχει χάσει κάθε αίσθηση αυτού που λέμε κοινωνία ανθρώπων.

Μέχρι τότε θα παραμένουμε θρασύδειλοι και φοβικοί να δεχόμαστε τη σφαλιάρα από τον όποιο ισχυρότερο και να «πουλάμε μαγκιά» εκεί που νομίζουμε ότι μας παίρνει. Στο ελληνικό κράτος – όχι στο Δ.Ν.Τ, όχι στην τρόικα-, να επιβραβεύουμε ή να ανεχόμαστε τη βία του ολοκληρωτισμού, των κουκουλοφόρων και των όποιων ψευτονταήδων έχουμε δίπλα μας- ή μέσα μας;

Μπορεί η κατοχική και καταναγκαστική λιτότητα (χωρίς μέτρο και σκοπό) να μας έχει εξουθενώσει και να έχει εξαντλήσει όλα τα ψυχικά και αξιακά μας αποθέματα. Μπορεί αυτή η διεστραμμένη πολιτική να μας οδηγεί πίσω στα πιο πρωτόγονα ένστικτά μας αλλά το τέλος οφείλουμε να το βάλουμε εμείς πριν να είναι αργά…Πριν χασουμε οριστικά την ξεχωριστή και μοναδική ιδιότητα του να είσαι Έλληνας. Ο άδικος χαμός νέων ανθρώπων ολοένα και συχνότερα μας προειδοποιεί για τον εκφυλισμό που έχουμε υποστεί ως κοινωνία, ως λαός και ως ιστορικό έθνος.

Ποιος δολοφονείται στην πραγματικότητα;

Ποιος έχει πεθάνει στ΄ αλήθεια εδώ και καιρό …ο Βαγγέλης ( με την έννοια της προσωπικότητάς του) ή εμείς ως κοινωνία;

Ποιος είναι το πραγματικό θύμα; Ο Βαγγέλης ή κάθε κοινωνία που σκοτώνει τους Βαγγέληδες που έχει μέσα της, τις πατροπαράδοτες αρχές και αξίες της, το φιλότιμο, την ταπεινότητα, την αληθινή λεβεντιά και ευγένεια και άρα την ίδια την Ελπίδα επιβίωσης και αλλαγής για τον ίδιο τον εαυτό της;

Πόσο κοντά στο τέλος βρισκόμαστε;

Πόσες ακόμη ανθρώπινες θυσίες περιμένουμε για να καταλάβουμε και να κάνουμε επιτέλους κάτι για ν’ αλλάξουμε πορεία αντιμετώπισης του βασανιστικού παρόντος μας και του ακραία απειλητικού μέλλοντός μας;

Ας είναι ο Βαγγέλης Γιακουμάκης η τελευταία ισχυρή δόνηση! Η τελευταία βροντερή προειδοποίηση πριν την ολική καταστροφή και απώλεια κάθε ίχνους πολιτισμού και της ταυτότητάς μας ως έθνους και ως κοινωνία…

Πριν την ολική εκβαρβαροποίηση μας και την υποδούλωσή μας στο Τίποτα.

Ας χαιρετήσουμε με δόξα και τιμή έναν ακόμη Μάρτυρα των καιρών μας...

Έναν Μάρτυρα που θυσιάστηκε για μια Σωτηρία που μπορεί και να μην μας αξίζει πλέον. Μπορεί και να μας αξίζουν μόνο αυτοί που έμειναν πίσω. Οι κτηνώδεις βασανιστές του.

Ας μην αφήσουμε λοιπόν να μας μετατρέψουν όλους, οι δανειστές – δυνάστες μας σε απαθή και πρωτόγονα όντα, κάτι που δεν έχει καμία σχέση με την ιδιότητα του να είσαι Έλληνας.

sxoliki via


Πηγή: press-time, 28.3.2015, σελ.17

 

Ακολουθήστε μας!

facebook twitter google+ youtube instagram

Σήκω Έλληνα ραδιοφ. εκπομπές

σηκω έλληνα ραδιοφωνικές εκπομπές