• 1

baltadoros

Στον Έλληνα Αητό που Έφυγε!

Στον Πολεμιστή του Αιγαίου

Στον Έλληνα μαχητή πιλότο μας που χάσαμε και που τις πραγματικές αιτίες της απώλειας του δεν θα τις μάθουμε ποτέ… αφού ο πρώτιστος στόχος –και έξωθεν εντολή; - είναι να αποφευχθεί  με κάθε μέσο και τρόπο η ένταση και η εμπόλεμη ρήξη από την Ελλάδα – και μόνο από την Ελλάδα – γιατί βαφτίζεται «πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή. 

«Πυλώνας σταθερότητας» με μοναδικό αντάλλαγμα να χάνονται οι αγνότεροι και ικανότεροι ανθοί  αυτού του τόπου από νατοικά «συμμαχικά» χέρια – από την τραγωδία των Ιμίων μέχρι σήμερα -  και να απάγονται, να  φυλακίζονται αναίτια και να είναι όμηροι τα πιο άξια τέκνα του, όχι μόνο από τον κακόβουλο γείτονα αλλά και από την ανεπαρκή, αναποφάσιστη  και ανερμάτιστη  πολιτικής ηγεσία  της χώρας – κυβερνητικής και μη-  που δεν είναι σε θέση πλέον να εγγυηθεί τίποτα .

Ας μην επιτρέψουμε να παρουσιαστεί και αυτός ο χαμός του Έλληνα αεροπόρου ως άλλο ένα «τραγικό» συμβάν ή παράπλευρη απώλεια κατά  την εκτέλεση του καθήκοντος που οφείλεται στη νέφωση ή στην αφρικανική σκόνη …  Δεν πολεμούν οι πιλότοι μας τα καιρικά φαινόμενα αλλά τους πεινασμένους ερντογανικούς «λύκους».

Η καταπόνηση ανθρώπων και εξοπλισμών οφείλεται στην ανορθολογική πολιτική διαχείριση της ελληνοτουρκικής κρίσης. Γιατί ο Ερντογαν δεν «μαζεύεται» μόνο από την αποφασιστικότητα και γενναιότητα του ελληνικού στρατεύματος όταν γνωρίζει καλά ότι η πολιτική ηγεσία του τόπου δεν διακρίνεται από τα ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα.

Δεν αξίζει λοιπόν στον 34χρονο εθνικό ήρωα Γιώργο Μπαλταδώρο  αυτή η αντιμετώπιση του θανάτου του .

Δεν αξίζει σε όλους εκείνους που παίζουν καθημερινά τη ζωή τους κορώνα γράμματα για να ονομάζεται ακόμη ο αέρας που αναπνέουμε και ο ουρανός που βλέπουμε ελληνικός.

Δεν τους  αξίζει να αναφέρονται ως άτυχοι αλλά μόνο ως ήρωες αυτοί που αναγκάζουν καθημερινά τον Τούρκο να μετατρέπει  τις νεοθωμανικές ονειρώξεις του σε ελληνικό εφιάλτη.

«Ατυχία» είναι να παρακολουθείς τον Έλληνα Υπουργό των Εξωτερικών σου την ώρα που έχει γίνει γνωστή η απώλεια του ελληνικού μιράζ και αγνοείται ο  πιλότος,  να χαμογελά με τον σκοπιανό ομόλογό του κάνοντας «θετικές» δηλώσεις για την παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας μας και αυτό να προβάλλεται ως έκτακτη πολιτική επικαιρότητα από το κρατικό κανάλι.

Άτυχοι είμαστε όλοι οι υπόλοιποι που επιλέγουμε ή ανεχόμαστε  να κυβερνιόμαστε από πολιτικά και διοικητικά «ατυχήματα». 

Δεν αξίζει σε όλους όσους δεν έχουν  γιορτές και αργίες και  ούτε στο ελάχιστο τις οικονομικές απολαβές που τους αρμόζουν για να εγγυώνται καθημερινά τη διασφάλιση της εθνικής μας κυριαρχίας και ακεραιότητας που κάποιοι με μεγάλη ευκολία για να μην πούμε προθυμία  – διαχρονικά -  είναι έτοιμοι να παραδώσουν.

baltaodoros

Το πένθος δεν  αφορά μόνο την οικογένεια, ή τις ένοπλες δυνάμεις  αλλά ολόκληρη τη χώρα της οποίας οι ταπεινώσεις , οι υποχωρήσεις και οι σταδιακές και συστηματικές απώλειες ζωτικών συμφερόντων και δικαιωμάτων δεν έχουν τέλος .

Οι ακόλουθοι στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου , ως ελάχιστος φόρος τιμής στον Πολεμιστή του Αιγαίου που από σήμερα είναι αθάνατος:

Πώς να σε λησμονήσω

πες μου πώς να σ’ απαρνηθώ, 

τα μάτια μου να κλείσω

να μπορέσω να κοιμηθώ;

 

Πώς να σε συντροφέψω καλέ μου

στον ουρανό που πας, 

κουράγιο πού να κλέψω αητέ μου

που δε φτεροκοπάς;

 

Πού `ν’ τ’ άνθη να σκεπάσω

το κορμί σου τ’ ασάλευτο, 

πού να βρω να σωπάσω

της καρδιάς τ’ αναφιλητό;

 

Πώς να σε συντροφέψω καλέ μου

στον ουρανό που πας, 

κουράγιο πού να κλέψω αητέ μου

που δε φτεροκοπάς;

 

Ατέλειωτο ταξίδι 

σαν της ρίζας βαθιά στη γη, 

αχ η ζωή μου ξύδι 

και αλάτι μες στην πληγή.

Ας γίνει αυτή η οδυνηρή απώλεια  η αφύπνιση και η ενεργοποίηση του ελληνικού λαού στον ανορθόδοξο πόλεμο που δέχεται από τη θεσμοποιημένη και στρατευμένη υποχωρητικότητα σύσσωμης της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας από το 1996 μέχρι σήμερα έναντι των κάθε είδους διεκδικήσεων και διεκδικητών αυτού του ιερού τόπου.

Ακολουθήστε μας!

facebook twitter google+ youtube instagram

Σήκω Έλληνα ραδιοφ. εκπομπές

σηκω έλληνα ραδιοφωνικές εκπομπές