• 1

bloomberg

Mπορεί η χώρα και οι Έλληνες πολίτες να έχουν ανάγκη - περισσότερο από ποτέ ίσως -  την ελπίδα και την προσδοκία για μια ισορροπημένη και πιο φυσιολογική ζωή, για μια πραγματικά καθαρή έξοδο από τα μνημόνια όπως θέλουν να ονοματίζουν κάποιοι την μετά των μνημονιακών προγραμμάτων εποχή, αλλά όλοι γνωρίζουμε κατά βάθος ότι η χώρα, η ακεραιότητά της και το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων πολιτών θα χρειασθούν πολλά χρόνια για να επανακάμψουν.

Η Καθαρή μέρα στην οικονομία και ειδικότερα στις τσέπες των Ελλήνων θα αργήσει λίγο να φανεί…

Η προσδοκία ωστόσο δημιουργεί σίγουρα μια καλή ψυχολογία που είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία για την επανεκκίνηση της οικονομίας . Ωστόσο εάν αυτή η προσδοκία δεν βασίζεται σε στέρεες βάσεις τότε η αναμενόμενη ξαφνική κατάρρευσή της θα φέρει πολύ περισσότερα δεινά, οπισθοδρόμηση και ακύρωση των πολυετών θυσιών. Οπότε εάν αυτή η προσδοκία δεν βασίζεται σε ρεαλιστικά στοιχεία θα ήταν καλύτερο να μην εκφράζεται και μάλιστα τόσο διευρυμένα- ένα έχει επιλεγεί μάλιστα ως μέρος της προεκλογικής στρατηγικής του κυβερνώντος κόμματος

Ας ακούσουμε λοιπόν λίγο τους εξωτερικούς παρατηρητές από τον χώρο των διεθνών ΜΜΕ και της οικονομίας και καλό θα ήταν να ληφθούν  υπόψη οι αξιολογήσεις τους ακόμη και εάν δεν είναι εντελώς σωστές, ακόμη και ως στόχευση για την διάψευση και ανατροπή τους.

Έτσι ενώ ο εγκρατής -  σε σχέση με τα υπόλοιπα στελέχη της κυβέρνησης – υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης  Τσακαλώτος, παρουσίασε στους ομολόγους τους στη Βουλγαρία το όραμα και τη στρατηγική για την «ολιστική ανάπτυξη» που θα φέρει τη σταδιακή επανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας , το Πρακτορείο

Βloomberg αλλά και η Washington Post παρουσιάζονται να έχουν μια λίγο διαφορετική οπτική για την ελληνική οικονομία..

Από την μία λοιπόν ο  Έλληνας Υπουργός Οικονομικών περιέγραψεστη Βουλγαρία  την πρόθεση δημιουργίας μιας «Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας», τη δημιουργία ολοκληρωμένου κτηματολογίου, το σχέδιο για την αποκατάσταση της συλλογικής διαπραγμάτευσης στα εργασιακά και για την σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού, και από την άλλη το Bloomberg αναφέρεται στη σαφή αντίθεση των πιστωτών για τη δημιουργία μιας κρατικής αναπτυξιακής τράπεζας στην Ελλάδα. Και αυτό γιατί θεωρούν ως αναμενόμενη την πελατειακή λογική πάνω στην οποία θα δομηθεί αυτή η τράπεζα κάτι που θα έχει ως συνέπεια να επηρεαστεί αρνητικότατα ο θεσμός και η έννοια της αναπτυξιακής τράπεζας.

Το Βloomberg προχωρά επίσης και σε ένα ευρύτερο σχολιασμό της μεταμνημονιακής κατάστασης της χώρας και των πλάνων της κυβέρνησης όπου ως βασικά σημεία αυτής της ανάλυσης σταχυολογούνται τα ακόλουθα:

  • «Η ανάπτυξη μιας στρατηγικής ανάπτυξης είναι ένας από τους όρους που συνδέονται με την τελική επανεξέταση της γραμμής επιβίωσης της χώρας, αφού οι πιστωτές προσδοκούν ότι το πιο χρεωμένο κράτος της Ευρώπης θα απελευθερωθεί από τα δεινά του, περιορίζοντας την ανάγκη για πρόσθετες παραχωρήσεις σχετικά με τους όρους αποπληρωμής των δανείων διάσωσης»
  • «Το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα εξακολουθεί να υπερβαίνει το 20%, ως εκ τούτου, οι προτεινόμενοι αυστηρότεροι κανόνες για την αγορά εργασίας και οι μισθολογικές αυξήσεις μπορεί να αντιτίθενται στην καθιερωμένη οικονομική λογική της χώρας»
  • « Η οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας ήταν μέχρι στιγμής ασθενέστερη από την αναμενόμενη, καθώς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν αυξήθηκε κατά μόλις1,4% πέρυσι έναντι αρχικής πρόβλεψης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για αύξηση 2,7%.» 
  • «Η χώρα έχει υποχωρήσει ακόμη πιο χαμηλά στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας, ενώ ο πληθυσμός της γερνάει συνεχώς και συρρικνώνεται σύμφωνα με τη στατιστική αρχή της χώρας και οι τράπεζές της αντιμετωπίζουν τον υψηλότερο δείκτη δανειακών δανείων στην Ευρώπη.»

Washington Post : «Ή ‘Ερημος που αποκαλείται ανάκαμψη»

Από την πλευρά της η Washington Post σε μια προσπάθεια να αποκωδικοποιήσει την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η οικονομική κρίση έχει τελειώσει  για την Ελλάδα μόνο εφόσον δεν ζεις στη χώρα καθώς και ότι :

« Οι κάτοικοι ζουν ακόμα στη χειρότερη κατάρρευση που έχει σημειωθεί σε πλούσια χώρα». 

« Αν οι τελευταίες εκτιμήσεις του ΔΝΤ είναι σωστές, ίσως χρειαστούν τουλάχιστον άλλα 10 χρόνια πριν η Ελλάδα επιστρέψει εκεί που βρισκόταν το 2007. Και αυτό μόνο αν δεν υπάρξει άλλη ύφεση μέχρι τότε. Δύο χαμένες δεκαετίες, λοιπόν, είναι το βέλτιστο σενάριο για την Ελλάδα». 

«Οι αριθμοί τα λένε όλα. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η οικονομία της Ελλάδας συρρικνώθηκε κατά 26% στο κατά κεφαλήν εισόδημα από τα μέσα του 2007 ως τις αρχές του 2014. 

Αυτό, όπως φαίνεται και στους πίνακες την έκανε συγκρίσιμη με τις μεγαλύτερες καταστροφές στην οικονομική ιστορία»Ενώ σχολιάζοντας τα μονοψήφιο ποσοστό ανάπτυξης της χώρας ο αναλυτής λέει «Για να σας δώσουμε μία ιδέα του πόσο απογοητευτικό είναι αυτό, η Αμερική της δεκαετίας του '30 αναπτύχθηκε 30,2% και η Αργεντινή του 2000 αναπτύχθηκε 26,9% τα πρώτα τέσσερα χρόνια μετά την κρίση. Το αποτέλεσμα ήταν στο ανάλογο σημείο της ανάκαμψης τους οι ΗΠΑ να έχουν σχεδόν επιστρέψει εκεί που βρίσκονταν μετά το κραχ και η Αργεντινή να είναι στην πραγματικότητα 17,1% πλουσιότερη από ό,τι ήταν προ κρίσης.

Αλλαγή Νομίσματος: Χαμένη ευκαιρία διάσωσης

«Το μόνο πράγμα που τους έμενε ήταν να μειώσουν μισθούς και να ελπίζουν ότι αυτό θα τους έκανε αρκετά ανταγωνιστικούς για να βγουν από την κρίση. Το πρόβλημα όμως ήταν ότι τα χρέη των πολιτών τους δεν μειώνονταν, ενώ οι μισθοί τους την ίδια ώρα κόβονταν, οπότε, αυτό που θεωρούνταν καλό για την οικονομία τους κατέληγε ως κάτι πολύ κακό για τον κάθε πολίτη ξεχωριστά. Ηταν ένας φαύλος κύκλος όπου οι περισσότερες περικοπές αμοιβών οδηγούν σε περισσότερες πτωχεύσεις και οι περισσότερες πτωχεύσεις σε περισσότερες περικοπές αμοιβών

Η μόνη διέξοδος που υπήρχε  ήταν να αποσυνδέσει το νόμισμά της έτσι ώστε να δώσει στην οικονομία της τα κίνητρα που χρειαζόταν. Αν κοιτάξετε πίσω δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσετε πότε το έκαναν αυτό οι ΗΠΑ και η Αργεντινή: Όταν ξεκίνησαν η ανάκαμψή τους. Τι γίνεται όμως με την Ελλάδα; Ακόμη δεν το έχει κάνει. Και για αυτό η οικονομία της δεν ανέκαμψε, παρόλο που έχει σταματήσει να πέφτει. Είναι κολλημένη κάπου ανάμεσα στην ύφεση και στην ανάκαμψη. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις για την Ελλάδα. Είναι αλήθεια ότι πιθανότατα θα ήταν σε καλύτερα κατάσταση σήμερα αν είχε κηρύξει χρεοκοπία και είχε βγει από το ευρώ το 2009. Ο άμεσος πόνος θα ήταν μεγάλος -η Ελλάδα εισάγει πολλά από τα τρόφιμά της. Αλλά οι διακοπές στο Αιγαίο θα ήταν τόσο φθηνές που όλοι θα πήγαιναν εκεί και οι εξαγωγείς της χώρας θα γίνονταν σε μια νύχτα τόσο ανταγωνιστικοί, κάτι που θα τους επέτρεπε να επιστρέψουν στην ανάπτυξη πολύ πιο γρήγορα από ότι σήμερα. 

Φυσικά αυτό δεν έγινε αυτό τότε ούτε δικαιολογείται να γίνει σήμερα. Και αυτό γιατί η Ελλάδα δεν έχει μια απλή ισοτιμία νομίσματος αλλά είναι σε μια νομισματική ένωση. Και αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ πιο δύσκολο να αντικαταστήσεις ένα νόμισμα από ό,τι να κάνεις υποτίμηση. Θα έπρεπε να αντικαταστήσει όλα τα χρήματα στις τράπεζες, πράγμα που σημαίνει ότι πιθανότατα θα έκλειναν μέχρι να γίνει αυτό, ενώ εν τω μεταξύ, ο πανικός που θα προκαλούνταν θα προκαλούσε ένα σπιράλ ύφεσης στην οικονομία. 

Αυτός είναι ο κύριος λόγος που η Ελλάδα δεν έφυγε από το ευρώ. Το γεγονός ότι οι πολίτες της ακόμη αντιμετωπίζουν το ευρώ ως τον εγγυητή της οικονομικής επιτυχίας είναι ο άλλος λόγος. Κάτι που δεν πρόκειται να αλλάξει. 

Αλλά κάτι δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε με την ανάκαμψη. Το ΔΝΤ εκτιμά με κάποια αισιοδοξία ότι το 2023 η Ελλάδα θα είναι 12,8% πιο φτωχή από ό,τι ήταν το 2007, γεγονός που σημαίνει ότι θα επιστρέψει στη κατάσταση που ήταν πριν την ύφεση περίπου το 2030 ή κάπου εκεί. 

Έφτιαξαν μια έρημο και το αποκαλούν ανάκαμψη».

Ακολουθήστε μας!

facebook twitter google+ youtube instagram

Σήκω Έλληνα ραδιοφ. εκπομπές

σηκω έλληνα ραδιοφωνικές εκπομπές